EMAIL US

English / Greek

 

 

O

 

ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΤΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ ΣΤΙΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ
ΡΙΚ_ ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΚΙΤΣΩΝ ΠΙΝ ΣΤΟ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟ

«Η καταχρηστικ σκησ του απαγορεεται
και επσης περιορζεται για προστασα του κρτους,
της κοινωνικς τξης και των δικαιωμτων
των τρτων, ιδιατερα των ευλωτων ομδων»

Μετ τη δημοσιοποηση των αποφσεων της Επιτροπς Δημοσιογραφικς Δεοντολογας στις υποθσεις των δηλσεων του λληνα τραγουδιστ Ντη Σφακιανκη στο ΡΙΚ (υπθεση 12/2016) και των σκτσων του ΠΙΝ (Πτρου Παπαπτρου στο «Φιλελεθερο» (υπθεση 17/2015) διατυπθηκαν επικρσεις και ισχυρισμο ως προς την ορθτητ τους στη βση ανεδαφικν επιχειρημτων. Κατπιν διαβουλεσεων μεταξ των μελν της επιτροπς και συζτησης του θματος σε συνεδρα της Επιτροπς, κατπιν εισγηση του Προδρου αποφασστηκε να καταγραφον στα πρακτικ οι θσεις και απαντσεις της Επιτροπς προκειμνου να μη θεωρηθε τι η Επιτροπ με οποιοδποτε τρπο θεωρε τις αντιδρσεις δικαιολογημνες.
Η καταγραφ αυτ δεν επχει θση απντησης στις επικρσεις αντιδικας με οποιοδποτε, αλλ παρθεση των δεδομνων με σκοπ την ρση οποιασδποτε ενδεχμενης εντπωσης μεταξ των ΜΜΕ, των δημοσιογρφων και του κοινο τι η σκηση του δικαιματος της ελευθερας της κφρασης δεν χει καννα φραγμ περιορισμ.
Επειδ το βασικ επιχερημα που χρησιμοποιθηκε, ειδικ για την απφαση στην υπθεση ΡΙΚ-Σφακιανκη εναι τι αντιβανει στο δικαωμα της ελευθερας της κφρασης, η Επιτροπ επισημανει τι, η δια η Κυπριακ Πολιτεα, κνοντας χρση των προνοιν του ρθρου 19 του Συντγματος που κατοχυρνει το δικαωμα, θεσε περιορισμος στην ενσκηση του δικαιματος αυτο.
Το Σνταγμα ορζει τι «Η ενσκησις των δικαιωμτων (που πηγζουν απ την ελευθερα της κφρασης) δναται να υποβληθ εις διατυπσεις, ρους, περιορισμος ποινς προδιαγεγραμμνους υπ του νμου και αναγκαους μνον προς το συμφρον της ασφαλεας της Δημοκρατας της συνταγματικς τξεως της δημοσας ασφαλεας της δημοσας τξεως της δημοσας υγεας των δημοσων ηθν προς προστασαν της υπολψεως των δικαιωμτων λλων προς παρεμπδισιν της αποκαλψεως πληροφοριν ληφθεισν εμπιστευτικς προς διατρησιν του κρους και της αμεροληψας της δικαστικς εξουσας». Πρκειται για τους διους ακριβς περιορισμος που προβλπονται απ την Ευρωπακ Σμβαση των Δικαιωμτων του Ανθρπου.
Με τον κυρωτικ Περ Καταπολμησης Ορισμνων Μορφν Ξενοφοβας και Ρατσισμο Μσω μσω του Ποινικο Δικαου Νμο του 2011, που ως κυρωτικς χει αυξημνη τυπικ ισχ ναντι οποιασδποτε λλης νομοθεσας, θσπισε περιορισμος στην σκηση του δικαιματος και προνησε για την επιβολ ποινν απ τα δικαστρια για παραβαση των προνοιν του νμου, δηλαδ πενταετ φυλκιση και πρστιμο 10.000 ευρ.
Περαιτρω, η Επιτροπ τονζει τι μσα απ νομικ μελτη που γινε σχετικ με το χειρισμ υποθσεων ρητορικς μσους απ το Ευρωπακ Δικαστριο του Συμβουλου της Ευρπης προκπτει τι το δικαωμα της Ελευθερας της κφρασης δεν εναι απεριριστο και τι η καταχρηστικ σκησ του απαγορεεται και περιορζεται για προστασα του κρτους, της κοινωνικς τξης και των δικαιωμτων των τρτων, ιδιατερα των πιο ευλωτων ομδων, στις οποες καταλγονται οι πρσφυγες.
Κατ συνπεια, η Επιτροπ θεωρε δικους, αβσιμους και ατεκμηρωτους ισχυρισμος που διατυπθηκαν ως προς την ορθτητα των αποφσεν της στις υποθσεις των δηλσεων του λληνα τραγουδιστ Ντη Σφακιανκη στο ΡΙΚ (υπθεση 12/2016) και των σκτσων του ΠΙΝ (Πτρου Παπαπτρου στο «Φιλελεθερο» (υπθεση 17/2015).
Ως προς την υπθεση ΡΙΚ-Σφακιανκη, το Δ.Σ. του ΡΙΚ διατπωσε δογματικ τον παντελς αστρικτο απ επιχειρματα επικνδυνο ισχυρισμ τι η απφαση εναι «μεροληπτικ και αντθετη προς το Σνταγμα και την Ευρωπακ Σμβαση Ανθρωπνων Δικαιωμτων».
Επσης διατπωσε την ποψη τι η Επιτροπ δεν καμε αναφορ στη «σγχρονη» νομολογα του Ευρωπακο Δικαστηρου Ανθρωπνων Δικαιωμτων», προφανς αγνοντας το γεγονς τι η Επιτροπ Δημοσιογραφικς Δεοντολογας εφαρμζει τον Κδικα Δημοσιογραφικς Δεοντολογας που συνταξαν οι φορες του Κδικα, μεταξ των οποων και το ΡΙΚ..
Το Δ.Σ. του ΡΙΚ υποστριξε τλος τι η Επιτροπ κατληξε «σε μια ολτελα λανθασμνη και επικνδυνη απφαση, η οποα συνιστ λογοκρισα εναντον της Δημσιας Ραδιοτηλερασης».
Εναι αξιοσημεωτη η ομοιτητα, ακμα και ως προς σειρ παρουσασης των θσεων του ΡΙΚ, με μια επιστολ που δημοσιεθηκε στον Τπο λγες ημρες προηγουμνως, ομοιτητα που οδηγε το συμπρασμα πως αποτλεσε το υπβαθρο της ανακονωσης του Δ.Σ. του ΡΙΚ. Στην επιστολ εκενη προβλθηκε το ανερμτιστο επιχερημα τι εν με βση τον Κδικα Δημοσιογραφικς Δεοντολογας η Επιτροπ Δεοντολογας “χει υποχρωση να προασπζεται το δικαωμα της Ελευθερας κφρασης και ειδικτερα την ελευθερα των ντυπων και εκπεμπντων ΜΜΕ”, καταδκασε το ΡΙΚ γιατ δεν εφρμοσε δθεν λογοκρισα και δεν απαγρευσε τη μετδοση της ρητορικς μσους του Σφακιανκη.
Φυσικ η απντηση εναι πολ απλ. Τσο το Κυπριακ Σνταγμα σο και η Ευρωπακ Σμβαση των Δικαιωμτων του Ανθρπου προβλπουν τι το δικαωμα της ελευθερας της κφρασης ασκεται μσα σε σαφς καθοριζμενα πλασια και αποκλεεται παντελς.
Το Κυπριακ Σνταγμα περιχει ττοιους περιορισμος. Η Ευρωπακ Σμβαση για τα Δικαιματα του Ανθρπου και τις Βασικς Ελευθερες επσης θτει ρια (Αρθρο 10§2), και φθνει στο σημεο απαγρευσης της κατχρησης του δικαιματος ταν η σκησ του τενει να καταστρψει βασικς αρχς και αξες της Σμβασης. Κατ τον διο τρπο, ο Κδικας Δημοσιογραφικς Δεοντολογας που γρφτηκε στη βση και του Κυπριακο Συντγματος και της Ευρωπακς Σμβασης θτει ρια στο δικαωμα αυτ –τα δια με εκενα της Ευρωπακς Σμβασης.

μως η πιο επικνδυνη ποψη που διατυπθηκε εναι τι υπρχει μια «σγχρονη» απφαση του Ευρωπακο Δικαστηρου Ανθρωπνων Δικαιωμτων που περπου αποτελε ευαγγλιο, αφο παρουσιστηκε ως ορζουσα «το πλασιο των υποχρεσεων του Μσου και του δημοσιογρφου». Ο ισχυρισμς αυτς εναι πρα για πρα αβσιμος και η προσγγιση του θματος απ αυτ την ποψη εναι απλουστευτικ, επιφανειακ και ελχιστα επιστημονικ.
Η υπ αναφορ απφαση του ΕΔΑΔ εκδθηκε στην υπθεση Jersild v. Denmark, 23 September, 1994. Κατ παραπλανητικ τρπο αναφρθηκε τι εναι σγχρονη, εν εκδθηκε πριν απ πριν απ 22 χρνια. Θα ανμενε κανες, με βση την επιχειρηματολογα που διατυπθηκε, τι μετ την απφαση αυτ λες οι λλες αποφσεις του ΕΔΑΔ θα ταν ευθυγραμμισμνες με αυτ.
μως κτι ττοιο δεν συμβανει καθλου, σμφωνα με τα συμπερσματα νομικς μελτης που γινε για λογαριασμ της Επιτροπς ως προς το δικαωμα της ελευθερας της κφρασης, την κταση και τα ρι του, με βση λες τις αποφσεις του ΕΔΑΔ σε υποθσεις ρητορικς μσους. (Ιδε Επισυνημμνο 1)
πως πρπει να εναι γνωστ σε λους, το δικαωμα της ελευθερα της κφρασης κατοχυρνεται στο ρθρο 10§1 της Ευρωπακς Σμβασης. 1 2
Μετ την υπθεση Jersild v. Denmark, το ΕΔΑΔ εξδωσε μια πλειδα αποφσεων στις οποες αρνθηκε να προσφρει την προστασα του δικαιματος της ελευθερας της κφρασης, ετε (1) γιατ κρινε πως η σκησ του γινε με τρπο που συνιστοσε κατχρηση γιατ ακρωνε βασικς αξες και δικαιματα που πηγζουν απ τη Σμβαση (ρθρο 17), ετε (2) γιατ κρινε τι ο περιορισμς του δικαιματος της κφρασης ταν αναγκαος στη βση της παραγρφου 2 του Αρθρου 10 της Σμβασης. 3
Στην υπθεση Jersild v. Denmark, 23 September, 1994, ταν μια απ τις περιπτσεις στης οποες το ΕΔΑΔ δικαωσε τον αιτητ αφο κρινε την υπθεση στη βση των ιδιατερων γεγοντων και χαρακτηριστικν της και λγω του ειδικο σκοπο που επεδωκε.
Αιτητς ταν ο Olaf Jens Jersild του κρατικο ραδιοτηλεοπτικο σταθμο της Δανας, ο οποος κατ τον επμαχο χρνο ταν παρουσιαστς τηλεοπτικο προγρμματος.
Ο δημοσιογρφος ετομασε να ντοκιμαντρ το οποο περιεχε πολ χαρακτηριστικς ρατσιστικς δηλσεις τριν μελν μιας οργνωσης νεαρν που ταν γνωστο ως «πρασινοχτωνες» (Greenjackets), οι οποες ταν εξχως προσβλητικς και εχθρικς για τους μετανστες διαφρων εθνικν ομδων στη Δανα. Τσο οι νεαρο σο και ο δημοσιογρφος και ο διευθυντς ειδσεων της κρατικς ραδιοτηλερασης καταδικστηκαν απ τα εθνικ δικαστρια της Δανας.
Ο δημοσιογρφος προσφυγε στο ΕΔΑΔ επικαλομενος παραβαση του ρθρου 10.
Το ΕΔΑΔ ξεχρισε την υπθεση των νεαρν απ εκενη του δημοσιογρφου, κρνοντας πως δεν εχαν δικαωμα προστασας για τις ρατσιστικς τους δηλσεις. Στο σκεπτικ και στην απφασ του επισμανε τι σκοπς του δημοσιογρφου δεν ταν να κμει ρατσιστικ προπαγνδα, αλλ να συμβλει σε μια δημσια συζτηση με την παρουσαση, ανλυση και εξγηση της στσης των νεαρν με στχο την αφπνιση των αρχν και της κοινωνας επ ενς  θματος μεγλου δημοσου ενδιαφροντος, το οποο βρισκταν στο επκεντρο ντονης δημσιας. Επ πλον, το ΕΔΑΔ υπδειξε τι το πργραμμα στο πλασιο του οποου προβλθηκε εχε ως περιεχμεν του σοβαρ ζητματα και απευθυνταν σε να επλεκτο ακροατριο με μρφωση και κριτικ σκψη.
Πρπει να σημειωθε τι υπρ της απφασης ψφισαν μνο 10 δικαστς και εναντον 7, μεταξ των οποων ο Κπριος δικαστς Ανδρας Λοζου.
Στην χωριστ απφαση του κ. Λοζου, εκ μρους των διαφωνοντων, επισημνθηκε τι νας απ τους κριους λγους της διαφωνας ταν τι ο δημοσιογρφος εχε υποχρωση, αλλ δεν το πραξε, να κμει αποφασιστικτερη παρμβαση και να προβε σε ξεκθαρη δλωση τι οι απψεις αυτς ταν ανυπφορες και απαρδεκτες για μια κοινωνα βασισμνη στο σεβασμ των ανθρωπνων δικαιωμτων.
Ακολουθντας την δια συλλογιστικ στην υπθεση Gündüz v. Turkey, 4 December, 2003, το ΕΔΑΔ πρσφερε την προστασα του ρθρου 10 στον Muslum Gunduz, ηγτη της ισλαμικς ομδας Aczmendi στην Τουρκα, ο οποος στη διρκεια τετρωρης συζτησης στην τηλεραση υποστριξε τι ο Κεμαλισμς κατστρεψε το Ισλμ και τι τσο ο Κεμαλισμς σο και η δημοκρατα δυτικο τπου εκπροσωποσαν αξες που ταν ταν ασυμββαστες με το Ισλμ. Επσης υποστριξε τι η δημοκρατα στην Τουρκα ταν δεσποτικ, ανελητη και ασεβς. Το ΕΔΑΔ ανφερε τι λαβε υπψη τι ο αιτητς καμε τις δηλσεις στου στη διρκεια δημσιας συζτησης και τις καμε χι με πρθεση υπθαλψης μισαλλοδοξας, αλλ με σκοπ να συμβλει στη συζτηση επ θματος μεγλου ενδιαφροντος υπ τις συνθκες που επικρατοσαν κατ τον επμαχο χρνο στην Τουρκα.
μως στην υπθεση Gunduz v. Turkey, 13 November, 2003, το ΕΔΑΔ αρνθηκε να μνα νωρτερα την προστασα του ρθρου 10 στον Gunduz για ανλογες απψεις, επειδ εχαν εκφρασθε υπ διαφορετικς συνθκες και με διαφορετικ σκοπ, δηλαδ με τη μορφ δημσιας προτροπς σε βα και ανατροπ της ισχουσας τξης στην Τουρκα.
Το αβασνιστο συμπρασμα που προκπτει απ τη μελτη των αποφσεων του ΕΔΑΔ, με τις οποες ετε αναγνρισε την παρξη προστασας με βση το ρθρο 10 ετε χι, εναι πως λαμβνει υπψη τα ιδιατερα γεγοντα κθε περπτωσης. Και χι μνο αυτ, αλλ προβανει και σε ερμηνεα γεγοντων και καταστσεων λαμβνοντας υπψη αυτ που ονομζεται «περιρρουσα ατμσφαιρα», πως το πολιτικ και κοινωνικ υπβαθρο κατ τον ουσιαστικ χρνο.
Αυτ εναι περισστερο απ εμφανς σε δο ιδιατερα χαρακτηριστικς και ενδιαφρουσες υποθσεις, γιατ αφορον στη διδοση ρατσιστικν μηνυμτων μσω της στιρας και της γελοιογραφας, τις υποθσεις M’Bala M’Bala v. France, 20 Οκτωβρου, 2015 και Leroy v. France, 2 October 2008.
Στην πρτη υπθεση, ο Dieudonné M’Bala M’Bala, κωμικς και πολιτικς ακτιβιστς,  υπ την κλυψη σατιρικς θεατρικς παραγωγς βρβευσε τον ακαδημακ Robert Faurisson για την ποψ του τι δεν υπρξαν θλαμοι αερων στα στρατπεδα των Ναζ. Το υπ κρση γεγονς αφοροσε μια σκην που διαδραματστηκε στο τλος μιας κωμικς παρστασης. Ο ακαδημακς Robert Faurisson που βρισκταν ανμεσα στο ακροατριο ανβηκε στη σκην και νας ντρας ντυμνος με ριγωτ στολ του πρσφερε το βραβεο, να κηροπγιο με τρεις κλδους, ο καθνας απ τους οποους εχε να μλο στην κορυφ. Στη διρκεια της τελετουργας αυτς δεν προφρθηκε  οτε μα λξη.
Το ΕΔΑΔ ερμνευσε το νημα της υπ αναφορ σκηνς και επισμανε πως υπ το κλυμμα μιας σατιρικς καλλιτεχνικς παραγωγς ο αιτητς δισπειρε το μσος και εξευτλιζε τους Εβραους, συνγοντας τι η ριγωτ στολ παρπεμπε σε Εβραους κρατουμνους στα στρατπεδα συγκντρωσης. Επσης το ΕΔΑΔ συμπρανε τι με τη βρβευση ενς ακαδημακο που αρνθηκε την παρξη θαλμων αερων στα Ναζιστικ στρατπεδα, ο M’Bala M’Bala αρνθηκε το Ολοκατωμα, πρξη που συνιστ αδκημα. Το ΕΔΑΔ επισμανε τι αυτ η συγκαλυμμνη ρητορικ μσους ταν εξ σου επικνδυνη σο μια απερφραστη ρητορικ μσους.
Το ΕΔΑΔ υπδειξε τι ο αιτητς καμε κατχρηση του δικαιματος της ελευθερας της κφρασης, γεγονς που αν γινταν δεκτ θα συνβαλλε στην καταστροφ των δικαιωμτων και ελευθεριν της Σμβασης. Κατ συνπεια αρνθηκε την παροχ της προστασας του Αρθρου 10§1.
Στην υπθεση Leroy v. France, 2 October 2008, το ΕΔΑΔ αρνθηκε την προστασα του ρθρου 10 στο Βσκο σκιτσογρφο-γελοιογρφο Denis Leroy, ο οποος καταδικστηκε γιατ στις 13 Σεπτεμβρου, 2001 δημοσευσε σε ντυπο το οποο εχε μνο περιορισμνη κυκλοφορα στη Χρα των Βσκων να σκτσο που αναπαριστοσε την επθεση εναντον των δδυμων πργων στη Να Υρκη, η οποα εχε διενεργηθε δο ημρες νωρτερα. Κτω απ το σκτσο υπρχε η λεζντα «Εμες το ονειρευτκαμε…η Χαμς το κατφερε». (παρωδα διαφμισης: «Εμες το ονειρευθκαμε…η Σνι το κατφερε»
Το ΕΔΑΔ, ασκντας την κρση του, προβη σε ερμηνεα του σκτσου, αναφροντας πως τα γεγοντα της 11ης Σεπτεμβρου ριξαν τον κσμο στο χος και τι το μνυμ του δεν ταν απλς η επκριση του Αμερικανικο ιμπεριαλισμο, πως ταν ο ισχυρισμς του σκιτσογρφου, αλλ υποστριζε και εξυμνοσε τη βαιη καταστροφ του και ενθρρυνε τους αναγνστες να κρνουν θετικ μια εγκληματικ πρξη. Το δικαστριο στριξε την ποψ του στη λεζντα, κρνοντας τι με αυτ ο σκιτσογρφος εξφρασε ηθικ υποστριξη  προς εκενους που νμιζε ττε τι ταν οι δρστες των επιθσεων της 11ης Σεπτεμβρου. (πως φνηκε αργτερα, οι επιθσεις γιναν στην πραγματικτητα απ την Αλ Γκτα).
Περαιτρω το ΕΔΑΔ ανφερε τι με την επιλογ των λξεων ο σκιτσογρφος σχολασε με τρπο που υποδηλοσε ενστερνισμ της βας που ασκθηκε εναντον χιλιδων πολιτν και θιξε την αξιοπρπεια των θυμτων των επιθσεων, απορρπτοντας τη θση του αιτητ τι δεν εχε περσει απ το νου του αυτ η πτυχ.
Τνισε ακμα πως το σκτσο προσλαβε ειδικ σημασα υπ τις περιστσεις, γιατ δεν μποροσαν να παραγνωρισθον οι επιπτσεις του μηνματος του σε μια πολιτικ ευασθητη περιοχ, δηλαδ τη Χρα των Βσκων.

6  Συμπρασμα

πως προκπτει απ τις προαναφερθεσες αποφσεις αποτελε επιβεβλημνη πρακτικ η εξταση και αναφορ στις συνθκες κτω απ τις οποες εκφρεται η ρητορικ μσους. Επσης αποτελε αναπσπαστο μρος του σκεπτικο των αποφσεων του ΕΔΑΔ η ερμηνεα των επμαχων πρξεων, δηλσεων δημοσιευμτων και οι ενδεχμενες επιπτσεις υπ τις δεδομνες συνθκες, δηλαδ αυτ που ονομζεται «περιρρουσα ατμσφαιρα».
Δεδομνων των πιο πνω, θα πρπει να θεωρηθε τι η Επιτροπ ακολοθησε την ορθ πρακτικ και κατληξε στις ορθς αποφσεις και στις δο προαναφερθεσες υποθσεις, αιτιολογντας επαρκς κθε σημεο τους.
Η Επιτροπ προτρπει σους πραγματικ ενδιαφρονται να πληροφορηθον γκυρα και να σχηματσουν ορθς αντιλψεις γρω απ την σκηση του δικαιματος της ελευθερας της κφρασης και την απαγρευση της ρητορικς μσους να μελετσουν προσεκτικ τη νομικ μελτη, που εναι διαθσιμη ως παρρτημα αυτς της ανακονωσης. 4
Επσης θεωρε χρος της να τονσει τι θεωρε επικνδυνη την κφραση επιδερμικν αντιλψεων, ιδιατερα απ σματα του ηγονται οργανισμν πως η δημσια ραδιοτηλεραση, ταν μλιστα δεν στηρζονται και δεν υποστηρζονται απ γκυρη πληροφρηση αλλ εδρζονται σε ατκες του εδους που διατυπνονται στα μσα κοινωνικς δικτωσης.


 

Κατοχρωση του Δικαιματος της Ελευθερας της Εκφρασης  απ την Ευρωπακ Σμβαση για τα Δικαιματα του Ανθρπου και τις Βασικς Ελευθερες:

Αρθρο 10 (1). Κθε πρσωπο χει δικαωμα στην ελευθερα της κφρασης. Αυτ το δικαωμα περιλαμβνει την ελευθερα της γνμης, καθς και της λψης και μετδοσης πληροφοριν και ιδεν χωρς παρμβαση απ δημσια αρχ και ασχτως συνρων.
Αρθρο 10 (2). Η ενσκηση αυτν των ελευθεριν, καθς συνεπγεται καθκοντα και ευθνες, μπορε να υπκειται σε διατυπσεις, ρους και περιορισμος κυρσεις εφσον αυτς περιγρφονται στον νμο και εναι αναγκαες σε μια δημοκρατικ κοινωνα για λγους εθνικς ασφλειας, εδαφικς ακεραιτητας δημσιας ασφλειας, για την αποτροπ της διατραξης της τξης του εγκλματος, για την προστασα της υγεας και των ηθν, για την προστασα της υπληψης των δικαιωμτων των λλων, για την αποτροπ της κοινοποησης πληροφοριν που λφθηκαν υπ καθεστς εμπιστευτικτητας, για την προστασα του κρους και της αμεροληψας της δικαστικς εξουσας.

Αρθρο 17. Τποτε σε αυτ τη Σμβαση δεν μπορε να ερμηνευθε κατ τρπο στε να επιτρπει σε να Κρτος, ομδα πρσωπο το δικαωμα της ενσκησης δραστηριτητας τλεσης μιας πρξης που αποσκοπε στην κατλυση των δικαιωμτων και ελευθεριν που κατοχυρνονται εδ στον περιορισμ τους σε κταση μεγαλτερη απ αυτν που προβλπεται απ τη Σμβαση.

------------------------------

Το ΕΔΑΔ, ακολουθε  δο προσεγγσεις, ταν ασχολεται με υποθσεις στις οποες αντικεμενο εναι η ρητορικ μσους.
(α) Την προσγγιση του αποκλεισμο απ την προστασα του δικαιματος της ελευθερας της κφρασης ταν η σκηση του δικαιματος αυτο τενει να ακυρσει τις βασικς αξες που καθιερνει η σμβαση, πως η ανοχ, η κοινωνικ ειρνη και η αποφυγ των διακρσεων.
(β) Την προσγγιση του περιορισμο της προστασας που παρχει η Σμβαση στη βση των προνοιν του Αρθρου10§2

------------------------------

Κατλογος αποφσεων του ΕΔΑΔ στις οποες αρνθηκε την προστασα του ρθρου 10§1 σε υποθσεις ρητορικς μσους, στη βση του αποκλεισμο του ρθρου 17 (α) και στη βση του περιορισμο του δικαιματος στη βση του Αρθρου 102§2 (β).

(α). Στην πρτη περπτωση εμππτουν μερικς χαρακτηριστικς υποθσεις, πως Seurot v. France, 18 May 2004, Glimmerveen and Haqenbeek v. the Netherlands, 11 October 1979, Norwood v. the United Kingdom,16 November 2004, Communist Party of Germany v. the Federal Republic of Germany, decision of the European Commission on Human Rights5 of 20 July 1957; B.H, M.W, H.P and G.K. v. Austria (application no. 12774/87), decision of the Commission of 12 October 1989; Nachtmann v. Austria, decision of the Commission of 9 September 1998; Schimanek v. Austria, decision of the Commission of 9 September 1998; Schimanek v. Austria, decision of the Court on the admissibility of 1 February 2000, Hosnik v. Austria, Marais  v. France.

(β). Στη δετερη περπτωση εμππτουν εξ σου χαρακτηριστικς περιπτσεις, πως Sürek (no.1) v. Turkey.8 July 1999 (Grand Chamber), Gündüz v. Turkey,13 November 2003, Özgür Gündem v. Turkey, 16 Mars, 2000, και Medya FM Reha Radyo ve Iletisim Hizmetleri A. S. v. Turkey, 14 November, 2006.

--------------------
Εναι διαθσιμη ξεχωριστ και στην ιστοσελδα της Επιτροπς
http://www.cmcc.org.cy/press_release_gr.html

 

 

 

 

CMCC All rights reserved.

Site Development: NETSMART...